- 4. TypeFriendly
4.3. Dokumentacja wielojęzyczna - 4.2. Interfejs wyjścia
« Poprzedni - 5. Dodatki
Następny »
4.3. Dokumentacja wielojęzyczna
W tym rozdziale opiszemy wszystkie aspekty tworzenia dokumentacji wielojęzycznych.
Model wielojęzyczny TypeFriendly zakłada, że w dokumentacji wyróżnimy jeden z języków (tzw. język bazowy), w którym tworzymy oryginalną treść, z której robione są później tłumaczenia do języków pochodnych. Język bazowy wybieramy w konfiguracji projektu, ustawiając opcję baseLanguage. Każdy z języków identyfikowany jest za pomocą dwuliterowego kodu, np. en, de, pl.
Aby utworzyć dokumentację w nowym języku, wystarczy że założymy nowy katalog w folderze input/ o nazwie identycznej z kodem danego języka, a następnie zaczniemy pisać rozdziały. Nie musisz tworzyć od razu kopii wszystkich plików z języka bazowego. TypeFriendly zawsze tworzy strukturę na podstawie języka bazowego, a brakujące w tłumaczeniu rozdziały są uzupełniane tekstem z oryginału.
TypeFriendly tłumaczy interfejs dokumentacji na podstawie komunikatów zdefiniowanych w folderze languages/, który zawiera podkatalogi z poszczególnymi wersjami językowymi. Każdy tekst jest przydzielony do określonej grupy i ma pewien identyfikator, po którym skrypt może go odnaleźć. Każda grupa zapisana jest w oddzielonym pliku, który wygląda następująco:
; komentarz
identyfikator1 = "Tekst 1"
identyfikator2 = "Tekst 2"
identyfikator3 = "Tekst 3"
; i tak dalej
Aby wykonać tłumaczenie, najlepiej wziąć pliki interfejsu jednego z istniejących języków, skopiować je do katalogu nowego języka i przetłumaczyć przyporządkowane do identyfikatorów teksty. Gdyby w naszym języku brakowało jakiegoś identyfikatora, który jest używany przez wyjście, TypeFriendly spróbuje go znaleźć w tekstach języka bazowego. Gdy i tam go nie ma, generowany jest błąd.
4.3. Dokumentacja wielojęzyczna
4. TypeFriendly- « Poprzedni
4.2. Interfejs wyjścia - Następny »
5. Dodatki